|
|
|
|
|
درود
این هم تعدادی عکس از حوزه های انتخاباتی رامهرمز که در شلوغترین زمان یعنی ۵ تا ۷ عصر گرفته شده اند.به نوشته پیشین من نگاهی کنید و ببینید که برای آن آمار باید صف های درازی تشکیل می شد که هر ۲ دقیقه یک رای می دادند....با این اوصاف چگونه ۸۵۰۸۰ نفر در رامهرمز شرکت کرده اند خدا می داند!
|
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 13:56 توسط ميلاددهقان
|
|
||
|
|
|
|
|
با درود فراوان سید ناصر موسوی با آراء 22754 از کل آرای 85080 از رامهرمز و رامشیر به مجلس هشتم راه یافت. بر اساس اعلام وزارت کشور تعداد واجدین شرایط شرکت در انتخابات مجلس هشتم ۴۹ میلیون و هفتصد هزار نفر بوده که از این تعداد ۶۰ درصد مردم ایران در این رای گیری شرکت کردند(یعنی۲۹،۸۲۰،۰۰۰ شرکت کرده اند) باز هم بر اساس گفته های وزارت کشور تعداد صندوق های رای گیری در سراسر کشور ۴۰ هزار صندوق بود اگر بنابگیریم که هر صندوق از ۸ بامداد تا ۱۰ شب بی وقفه رای گیری می کرده است بنابراین : هر صندوق ۱۴ ساعت و هر ساعت هم ۶۰ دقیقه می شود کلا جمع دقایق رای گیری ۳۳.۶۰۰.۰۰ دقیقه میشود که اگر هر ۲ دقیقه یک رای وارد صندوق شود می شود ۱۶.۸۰۰.۰۰۰ رای !!! خب خود شما اختلاف آمار رای دهندگان با آمار اعلام شده را بسنجید(حدود ۱۳ میلیون) و ببینید که گاهی وقت ها حساب سرانگشتی هم جواب می دهد! از این آمار ۱۶ میلیونی کم کنید کسانی را که در شهرهای کوچک به خاطر نرفتن یک نماینده به مجلس!!!!! به نماینده ای دیگر رای میدهند؛ رقابت های ناسالم نمایندگان در رای خریدن؛ همچنین وجود جو قبیله گرایی ؛آنهایی که از ترس اداره و محل کار و یا اجبار رای داده اند و سپس با خرد خودتان بسنجید که این آرا از کجا بیرون آمده است. شمارش آرا و تخلفات گسترده ی انتخاباتی انتصابات سپاه از دید روزنامه عربی شرق الاوسط (طنز) جاوید ایران زمین |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386ساعت 16:19 توسط ميلاددهقان
|
|
||
|
|
|
|
|
چند هفته پیش اتفاقی به دفتر انشای سال دوم دبیرستانم برخوردم و یکی از انشاها که در مورد "وعده دادن" بود به نظرم خواندنی آمد ودیدم پس از 9 سال هنوز هم تازه است. با توجه به همزمانی انتخابات مجلس و وعده های رنگارنگ کاندیداهای محترم نمايندگي مجلس دیدم بد نیست دوستان دیگر هم این انشای قدیمی را بخوانند. *** این موضوع خوبی است که علاوه بر اجتماعی بودن می تواند خیال برانگیز و شاعرانه هم باشد چرا که وعده دادن در ایران عزیز ما ،سابقه ای بس درخشان و طولانی دارد و از این بابت هیچ کشوری نمی تواند به پای ما برسد! شاعر در این مورد زیبا سفارش کرده است که: هرگز مکن به وعده وفا گرچه با من است ترسم خدا نکرده به این شیوه خو کنی و باز هم دیده ایم که مولانا هم درباره ی وعده دادد می فرماید: وعدهء آمدن مده،غصه ی هجر بس است مرا بر سرآن فزون مکن،غصه ی انتظار هم اما از آنجا که نمی خواهم انشایم تبدیل به به یک فیلم سوزناک هندی و یا فیلم تراژدی اشک انگیز وطنی تبدیل شود،این است که از حالت شمع و گل و پروانه ای خارج می شویم و به اصل مطلب می پردازیم. همه ی ما دانش آموزان عزیز می دانیم که تنها چیزی که مال و خرجی ندارد ،همانا وعده دادن است که خود نیز بر دو نوع است:اول وعده های کوتاه مدت و دوم دراز مدت! که دومی به قول معروف : کی مرده و کی زنده تا ببینیم وعده عملی می شود یا ئه؛ اما همین وعده های کوتاه مدت هم گاهی درازتر از درازمدت می شوند و جگر آدمی مانند جگر زلیخا می گردد و گاهی اوقات هم دچار آبله مرغان و مخملک می گردد. البته بر همه ی ما به خوبی واضح و آشکار است که برخی از مسئولان و نیمه مسئولان امورشان بدون وعده دادن نمی گذرد چرا که نوعی از سر باز کردن مزاحمان و متوقعان است و با دادن وعده ای همراه با لبخند کلاسیک ملیح که البته گاهی اوقات تا بنا گوش شان باز می شود،قال قضیه را می کنند و خوشبختانه در این کار هم مهارت کامل دارند و به مرحله ی فوق استادی رسیده اند! چه وعده های شیرین و امیدوارکننده ای که تا به امروز شنیده ایم و خوشبختانه هیچ کدام هم به مرحله ی عمل در نیامده اند مثل درست شدن متروی بزرگ که چندین سال پیش کلنگ آن به زمین زده شد و فکر کنم تا الان اثری از آن کلنگ حتا زنگ زده اش هم نباشد یا روبراه کردن فاضلاب اهواز نیمه بزرگ*! البته در ضرب المثل هایمان هم به این موضوع تاریخی اشاره شده است مثل: «وعده سرخرمن دادن» یا «بزک نمیر بهار می یاد خربزه با خیار می یاد». می خواستم جسارتاً پیشنهاد کنیم از این به بعد در هر اداره و سازمان و وزارتخانه ای یک دفتر مخصوص ثبت وعده ها را در جایی مخصوص یا روی میزها تعبیه کنند و دست اندرکاران وعده هایی را که می دهند با تاریخ و امضا جهت یادگاری در موزه های انسان شناسی و تاریخ طبیعی به ثبت برسانند،ضمناً در مقابل هر یک از وعده های انجام شده یک علامت ضربدر هم بزنند شبیه x انگلیسی البته اگر وعده ها با رنگ آبی و علامت انجام شدن وعده ها با رنگ قرمز باشد بهتر است چون در یک دفتر دویست برگی به راحتی بیشتر می توان دو سه علامت ضربدر قرمز رنگ پیدا کرد! *متروی تهران راه اندازی شد اما تا امروز خبری ازطرح جمع آوری فاضلاب اهواز نیست،اهوازي ها شاهدن! جاوید ایران زمین |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیستم اسفند 1386ساعت 15:13 توسط ميلاددهقان
|
|
||
|
|
|
|
|
اعتراض ده ها هزار نفر از ایرانیان به درج نام جعلی خلیج عربی به جای "خلیج همیشه فارس"، در نقشه گوگل هم چنان ادامه دارد...
متن کامل ترجمه شده از انگلیسی خطاب به مدیر گوگل ، در زیر آمده است:
مدیریت محترم گوگل- زمین
ما امضا کنندگان زیر بدینوسیله به رفتار غیر مسئولانه و غیر علمی شما اعتراض میکنیم و از شما می خواهیم که در اسرع وقت کلمه " خلیج عربی " را از گوگل-زمین حذف کنید.
تغییر نام خودسرانه خلیج فارس به خلیج عربی , یک تخلف غیر مسئولانه از کلیه استانداردهای شناخته شده بین المللی و تاریخی است که اعتبار و درستی سایت گوگل –زمین را زیر سئوال می برد.
برای آگاهی شما , نام پرشیا پیوسته معرف کشور , ملت و مردم ایران و بیانگر تاریخ کهن پرشیا از 600 سال پیش از میلاد بوده است .
وازه پرشیا , وازه ای بوده که یونانیان باستان در آغاز برای ایالت ساحلی فارس یا پارس که امروزه به آن فارس گفته می شود به کار می بردند که بعد ها به سرتاسر سرزمین ایران که بسیار بزرگتر از امروز بوده است اطلاق میشد .
پرشیا نام یونانی شده پارس یا فارس , واژه ای که فراتر از هر نکوهشی معنی می دهد , بوده که در قرون اولیه پرسیس و در قرون میانه پارس نامیده میشده که از راه ورود به زبان لاتینی مورد استفاده دیگر ملت های اروپائی برای بیان این منطقه که مرکز امپراطوری باستانی پرشیا بوده است بکار رفته است .
از دورهای تاریخ تا سال 1935 تمام غیر ایرانی ها به این منطقه که امروز ایران نامیده می شود، پرشیا گفته می شده که در این سال رضا شاه پهلوی از جامعه ملل خواست تا نام پرشیا به ایران تبدیل شود . ایران نامی بود که مردم پرشیا خودشان برای معرفی میهن شان و ملیت شان از دوران ساسانیان به بعد از آن استفاده میک ردند . ایران به معنی سرزمین آریا ها است . در سال 1959 به دنبال اعتراض برخی از دانشمندان و پزوهندگان ایرانی بنام ایران به این دلیل که این تغییر نام انقطاعی بین تمدن دیرینه ایران باستان و زمان حال ایجاد می کرد , محمد رضا شاه پهلوی اعلام کرد که هردو نام پرشیا و ایران می توانند در زبان های غربی برای معرفی این سرزمین استفاده شود .
بدون آن که قصد دست کم گرفتن اعراب را داشته باشیم باید بگوئیم که ایرانیان به میراث غیر عربی خود می بالند و قویا در برابر هر تلاشی برای بی مقدار کردن یا تغییر هر نگرش از میراث ایرانی ایستادگی می کنند .
خلیج فارس در تاریخ و فرهنگ ایران اهمیت حیاتی دارد .
علاوه بر آن ایران 2000 کیلومتر از سواحل خلیج فارس را در محدوده جغرافیائی خود دارد در حالیکه شیخ نشین ها و اماراتی که در سده اخیر تاسیس شده اند در بخش های دیگر آن قرار دارند .
نام تاریخی و جغرافیائی خلیج فارس توسط سازمان ملل در مناسبت های گوناگون به رسمیت شناخته شده و در قطعنامه ها و, اعلامیه ها و نشریان آن سازمان و دیگر سازمان های بین المللی در سطح جهان مورد استفاده بوده است . آخرین دستور العمل سازمان ملل بشماره (reference ST/CS/SER.A/29/Add.2) در 18 اوت 1994 صادر شده است .
ایرانیان سرتاسر جهان عمیقا از این تغییر نان غیر مسئولانه و خودخواهانه خلیج فارس به خلیج عربی رنجیده اند . ما از شما می خواهیم که با محکم ترین مفاهیم ممکن گامهای فوری برای برگرداندن نام خلیج فارس از سوی آن موسسه در سایت گوگل-زمین و و هر سایت وایسته دیگری برداشته شود.
امیدواریم این تذکر , مارا از هر اقدام قانونی بی نیاز کند .
پایان.
جاوید ایران زمین |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم اسفند 1386ساعت 16:21 توسط ميلاددهقان
|
|
||